Markus weef die verhaal meesterlik aanmekaar.  Die vorige twee gedeeltes en die eerste perikoop in hierdie gedeelte word aan mekaar gebind met die tema van eet – Jesus eet saam met Levi (2:13-17), die vraag oor die vastyd (2:18-22), en nou die are pluk en eet (2:23-28).  Markus koppel dit aan mekaar wanneer die volgende  twee gedeeltes dan oorgaan na die tema van die sabbat.

Die Fariseërs daag vir Jesus uit oor sy interpretasie van die sabbatswette.  Hulle (en ons!) het egter so gefokus geraak op die reëls rondom die sabbat dat hulle die punt van die sabbat totaal en al begin mis het. In Genesis 2:3 en Eksodus 16 kry ons die oorspronklike doel van die sabbat – dat die Here dit vir die mens gemaak het sodat ons kan rus en juis rus vind in Hom.  Die Here Jesus bevestig dit in sy antwoord aan die Fariseërs in Markus 2:27  “Die sabbatdag is vir die mens gemaak en nie die mens vir die sabbatdag nie.”

Die Here weet dat ons rus nodig het.  Hy het ons so gemaak.  Hy weet dat ons tyd nodig het om by Hom te kom rus en onsself gereeld weer aan Hom te bind.  Ons het in ons pogings om “heilig” te wees, of om “die wet na te kom” dieselfde met Sondag gedoen as wat die Fariseërs met die sabbatdag gedoen het.  In die proses het ons dit ook reggekry om meer bekommerd te wees oor alles wat ons nie mag doen nie as wat ons die tyd spandeer het om te groei in ons verhouding met die Here en weer by Hom rus te vind.

Jesus bewys sy punt in die volgende gedeelte wanneer die Fariseërs probeer om bietjie eer terug te wen deur Hom weer te probeer uitvang met die sabbatswette.  Hulle wil sien of Hy iemand gaan gesond maak op die sabbatdag, maar Hy doen niks en maak nog steeds die man se hand gesond.  Hy sê net vir hom: “Steek jou hand uit” en toe is die man se hand reeds gesond.

Waar die Fariseërs gefokus was op die nakoming van die reël, was Jesus gefokus op die welstand van die mens.  Volgens hulle reëls mag Jesus nie iemand gesond maak op die Sabbatdag nie, maar hulle gaan direk daarna na die Herodiane om Jesus se dood te beplan. Hoe ironies!

Jesus, die Een wat die Sabbat ingestel het, loop saam met sy dissipels deur die gesaaides en maak seker hulle kry genoeg om te eet.  Jesus, God self by Wie ons rus kan vind, wil met ons in verhouding staan, wil vir ons genesing en herstel bring.  Hoe lyk ons weeklikse roetines?  Getuig dit nog van mense vir wie tyd saam met God belangrik is?  Getuig dit van ons vertroue op die Here wat vir ons sorg?  Hoe lyk ons nakoming van die Wet van die Here – hou dit méér in as die van die Fariseërs?  Groei ons nader aan God en nader aan mekaar in liefde?

In Jesus se tyd was daar ander wonderdoeners in die omtrek.  Hulle het hulself op spesifieke plekke gevestig sodat die mense kon weet waar om hulle op te soek.  Vir ‘n oomblik het dit gelyk asof die dissipels vir hulself uitgewerk het dat Jesus ook so ‘n wonderdoener is en dit die rede is waarom die mense Hom die heeltyd opsoek.  Jesus is egter anders, en méér as ‘n wonderdoener – Hy is God!

Ons sien ook dat Jesus nie op een plek bly sodat die mense weet waar om Hom te soek nie.  Hy beweeg rond. Hy is God wat mense kom opsoek.  So sien ons hoedat Jesus ook op ‘n afgeleë plek gaan bid het. Die mense moes op spesifieke, spesiale plekke bid om kontak met God te maak.  Jesus is God wat kontak met mense kom maak.

Markus bewys weereens vir ons sy vorige stellings oor Jesus se identiteit. Jesus is waarlik God self wat onder ons kom woon het.  Dit word verder bewys deur die daaropvolgende gebeure met die genesing van die melaatse man.

Om melaats te wees het beteken dat jy werklik van alles afgesny is.  Ons ken die uitdrukking van om “melaats te wees/voel”.  Maar dit kom van ‘n letterlike situasie af omdat mense met die siekte regtig uitgeworpenes was.  Hulle was sosiaal en godsdienstig geisoleer.  Hulle is as onrein gesien en enige kontak moes daarom streng vermy word.  Hulle kon ook nie die tempel besoek nie en was daarom ook van God af afgesny.

Hierdie godsverlate, eensame mens kom kniel voor Jesus en smeek om genesing.  En wat doen Jesus?  Hy steek sy hand uit, raak aan hom en maak Hom gesond.  Boonop herstel Jesus hom ook in die samelewing sodat niemand kan twyfel of hy werklik gesond is nie deurdat Hy hom stuur om die nodige offers te bring en almal kan sien dat hy nie meer van God afgesny is nie.

Ver van die tempel af en ver van God af (so het hy gedink!), staan God reg voor hom, raak hom aan en genees hom.  Nie net van sy siekte nie, maar van sy onreinheid en sosiale en godsdienstige onaanvaarbaarheid.

Jesus is meer as net ‘n wonderdoener. Hy is God self wat kom genees, aanraak, herstel.

In Markus 1:15 sê Jesus: “Die tyd het aangebreek, en die koninkryk van God het naby gekom. Bekeer julle en glo die evangelie.”

Wat gebeur wanneer die Koninkryk naby kom? Wanneer dit kom tot by beroepsvissermanne?  Wanneer dit kom tot by iemand wat van ‘n bose gees besete is?  Wanneer dit naby kom, tot by ‘n weduwee wat plat geslaan is met koors?  Dit is wat ons sien gebeur in vers 16-31.

Jesus kom wys hoe anders sy Koninkryk en sy Koningskap is.  Anders as die Romeinse ryk wat mense verstoot, vertrap, in die greep van skuld en belasting dompel, verdruk, en vervolg.  Jesus sluit in, nooi in, genees en maak vry.

Dit wat Markus tot dusver vir ons oor Jesus gesê het, oor Wie Hy is, word nou sigbaar deur Jesus se dade bewys.  Ons sien dit in die vissermanne se reaksie wanneer Hy hulle roep.  Ons sien dit in die mense in die sinagoge se reaksie wanneer Hy hulle leer.  Ons sien dit in die bose gees se reaksie waneer Hy dit beveel om stil te bly en die persoon te verlaat.  Ons sien dit wanneer Hy Petrus se skoonma se hand vat en haar van haar siekte genees.  Hy is GOD!

Net God praat en dit gebeur.  Net God het die mag oor die bose.  Net God, die Outeur self, kan meer doen as om die Skrif te lees en te interpreteer en met gesag mense leer.  Dieselfde God wat die hemel en die aarde gemaak het, kom openbaar Homself wanneer Hy ook die weduwee wat niks van haarself oor het nie se hand kom vat en haar weer in ere herstel.

God se Koninkryk het ook naby aan ons gekom.  Dink hoe anders is daardie Koninkryk as die “koninkryke” van die wêreld wat oor ons probeer oorheers. Ons maak God se Koninkryk sigbaar wanneer ons sy Koningskap oor ons lewens aannvaar en dit op so manier uitleef dat dit sigbaar word oral waar ons kom.  Leef só dat mense kan sien Wie die Koning van jou lewe is.

PS. Gaan luister hierdie week se preek om te hoor waar die drake vandaan kom…

Ons kry ‘n dringendheid by Markus wat anders is as die ander evangelieskrywers.  Markus mors nie tyd of woorde nie – hy wil by die punt uitkom.  Daar is nie ‘n lang inleiding met baie agtergrond nie, nie lang redenasies en verduidelikings nie.  Hy sê reg van die begin af waaroor en oor Wie dit gaan, sê waarom hierdie boodskap geloofwaardig is en dan is Jesus dadelik aan die woord.  Die woord wat ons met “net daarna, dadelik, onmiddelik” sou vertaal kom 11 keer net in hoofstuk 1 voor en 42 keer in totaal in Markus se evangelie.

Markus wil vir ons iets sê oor die dringendheid van hierdie boodskap – Jesus is doelgerig op pad. God is doelbewus besig om sy verlossingsplan uit te voer.

Anders as aardse konings en anders as Romeinse Keisers is ons Koning nie vêr af en hoog op in sy paleis nie.  Hy kom vereenselwig Hom met ons.  Hy doen dit deur ook gedoop te word en daardeur te wys dat Hy deel is van hierdie Koninkryk wat in Hom en deur Hom kom.  Vir mense wat uitgestoot is en buitestanders geword het kom Hy en trek nuwe lyne – Hy maak ons deel van sy nuwe binne-kring.

Hy vereenselwig Hom ook met ons deur self ook versoeking deur te gaan.  Hy gaan alles deur wat ons ook deurgaan.  Soos wat Job se lojaliteit teenoor God destyds getoets is, so word God se lojaliteit teenoor die mens getoets wanneer die Satan vir Jesus versoek.   Maar God se liefde vir sy kinders kan nie uitgedoof word nie.

Hierdie Teenstander (die Satan) en elke teenstander van Jesus wat ons in die res van die evangelie gaan leer ken, kan nie vir Jesus onderkry nie.  Niks kan Hom van sy Missie lat afwyk nie.  Hy kom kondig die goeie nuus dekreet aan: God se Koninkryk is hier!  Daar is vrylating vir gevangenes, daar is vergifnis, daar is nuwe lewe.

Wat beteken Jesus se boodskap in Markus 1:15 vir jou vandag?

“Die tyd het aangebreek, en die koninkryk van God het naby gekom. Bekeer julle en glo die evangelie.”

Hoe wonderlik is dit nie dat ons ook hierdie woorde ons eie kan maak nie!  Ook ons kan bly wees want die Koning wat Hom ook met ons kom vereenslewig is by ons.  Sy Koninkryk is anders as hierdie stukkende wêreld.  By Hom is daar lewe, vergifnis, bevryding!  Hoe sou dit lyk as jy jou vandag bekeer en die evangelie glo?

Meer as 400 jaar vóór die koms van Jesus sê die profeet Maleagi dat die volgende gebeurtenis in die ontvouing van God se plan is nie die koms van die Messias self nie, maar die boodskapper wat sy koms sou aankondig:

“Ek gaan nou my boodskapper stuur, Hy sal die pad voor My uit regmaak, en dan sal die Here na wie julle soek, skielik na sy tempel toe kom.” – Maleagi 3:1

Met hierdie aanhaling uit Maleagi saamgevoeg met Jesaja 40:3 bevestig Markus die geloofwaardigheid van sy boodskap, maar tegelyke tyd ook die geloofwaardigheid (en belangrikheid!) van Johannes wat nou op die toneel verskyn.  Ook met sy beskrywing van Johannes se vreemde voorkoms (v. 6) wil hy wys dat daar geen twyfel is dat Johannes die profeet van God is wat wel die koms van die Messias kom aankondig het nie. Sy voorkoms kom duidelik ooreen met die van Elia (2 Kon 1:8) en sy koms word ook só die Maleagi 4:5 voorspel.

Johannes het in die woestyn opgetree, vêr van Jerusalem en die tempel af.  Daar in die wildernis begin God weer ‘n nuwe pad met sy kinders.  Hy kom wys dat Hy nie net agter die voorhangsel in die tempel is nie, en dat Hy ook nie net met die godsdienstige elite werk nie, maar kom openbaar Hy homself aan gewone mense, buitestaanders en uitgeworpenes.

Vergifnis was ‘n skaars verskynsel in die Romeinse Ryk.  Daar is alles teen jou gehou en jy moes altyd op een of ander manier daarvoor boet.  Die Here en sy Koninkryk is anders as die keiser en sy selfbehepte ryk.  Johannes roep mense om hul rûe te draai op die weg van die Romeinse Ryk en op ‘n nuwe pad te loop, en hulle te vereenselwig met God se Koninkryk.

Dit is presies wat gebeur wanneer Johannes hulle dan doop.  Hulle word ingelyf in God se Koninkryk.  God maak hulle deel van sy groep.  Hulle is nie meer buitestaanders nie, maar deel van Sy binnekring.  In omstandighede waar mense die heeltyd deur die Romeine verstoot en verdruk word is daar ongelooflike troos omdat God juis die teenoorgestelde doen.

Johannes sê dat Jesus ons met die Heilige Gees doop.  God kom blaas sy Heilige Asem, sy lewegewende Asem in ons in.  In Hom is daar lewe, selfs al staar ons die dood in die gesig!  Om volgens die waardes van sy Koninkryk te leef bring ook nuwe lewe in ‘n verottende wêreld.

In hierdie paar verse kom wys Markus vir ons Wie Jesus werklik is.  Hy is waarlik God met ons!  God self, wat gesê het Hy gaan kom, wat aan die woord was deur sy profete.  God wat lewe gee deur sy asem in ons in te blaas.  Jesus is God wat die straf wat ons moes dra, ons skuld, op Homself neem en vir ons die lewe bring.