Week van Gebed 2020: Dien die WARE Jesus
Lees weer ‘n slag noukeurig deur Eksodus 20:1-6. Wat is die Tweede Gebod van die Tien Gebooie? Hoe verskil dit van die Eerste Gebod? Die Eerste Gebod gaan oor om God alleen te aanbid, ons mag geen ander god aanbid nie. Daarom geen ander godsdiens/geloof aanhang nie of beeldjies of mense of diere of goeters aanbid nie of toelaat dat iets tussen ons en God kom nie. Die Tweede gebod gaan daaroor dat ons nie God gevange mag neem nie, van Hom iets maak wat Hy nie is nie, Hom in ons eie hanteerbare boksie mag sit nie. Ons moet Hom aanbid vir wie Hy werklik is, hoe Hy Homself aan ons bekend maak en nie op ‘n manier waarmee ons net meer gemaklik voel of beter verstaan nie.
Die Heidelbergse Kategismus (een van ons kerk se belydenisskrifte) sê die volgende oor die Tweede Gebod:
Vraag 96: Wat eis God in die tweede gebod ?
Antwoord: Ons mag God op geen enkele manier afbeeld nie en Hom op geen ander manier vereer as wat Hy in sy Woord beveel het nie.
As dit is wat ons nie mag doen nie, wat MOET ons dan doen volgens die Tweede Gebod?
Ons moet GOD aanbid, niks of niemand anders nie! Hy kom wys vir ons in die Bybel wie Hy is en wat Hy van ons verwag. Dit is daarom belangrik dat ons Hom werklik sal leerken soos wat Hy Homself aan ons bekendstel in sy Woord. Dit beteken dat ons die Bybel werklik moet lees en dat ons met God moet praat, sodat ons Hom beter kan leer ken en nie net gaan op wat ander mense oor Hom sê of wat ons al van Hom gehoor het nie, maar dat ons Hom SELF leerken!
Ongelukkig gebeur dit vandag nog dat ons mense denkbeeldige ‘afbeeldings’, hulle eie ‘imaginary’ weergawes van God maak. Mense wil God kan sien, Hom beter verstaan, wil hê Hy moet doen wat hulle wil hê, wil sy mag vasvang vir hulleself, soek iemand om te blameer, iemand om ander mee te dreig/af te pers. Mense soek instant oplossings en wil die Here manipuleer om te doen wat hulle vra deur Hom ‘om te koop’. Mense wil hê Hy moet naby genoeg wees om hulle te help in nood maar vêr genoeg dat Hy nie hulle gewetes pla as hulle wil droogmaak nie.
In die Evangelie van Johannes sê Jesus op ‘n paar maniere wie Hy is, die bekende “Ek is” uitsprake. Lees hulle gerus elkeen weer in die perikoop waarin hulle voorkom. Hierdie uitsprake spreek boekdele oor Wie Hy self kom wys het wie Hy werklik is!
| Joh 6:35 – Brood wat lewe gee. | Joh 11:25 – Opstanding en die Lewe. |
| Joh 8:12 – Lig vir die wêreld. | Joh 14:6 – Weg, Waarheid en Lewe. |
| Joh 10:9 – Ingang. | Joh 15:1 – Ware Wingerdstok. |
| Joh 10:11 – Goeie Herder. | Joh 8:58 – God self! |
Jesus kom wys dat Hy die weg na die weg na die Ewige lewe is. Aardse dinge waarna ons strewe en waaraan ons waarde heg gaan verby, maar Hy en sy liefde bly vir ewig. Dit is omdat Hy sy lewe vir ons aflê (Herder) dat Hy vir ons die Weg word. Dit is deur Hom te ken, sy voorbeeld te volg, in Hom te bly (Wingerdstok) dat ons die Vader leerken en werklik sy Wil leer doen! Hy is die Lig, nie net omdat Hy die dood oorwin het nie, maar ook omdat Hy vir ons reeds nou in hierdie lewe vir ons die oorwinning gee oor die sonde en die dood. Hy is God self. Hy is die Lewe. Ons moet Hom aanbid en vir Hom lewe!
GEBED:
- Kom ons vra die Here om ons oë oop te maak vir wie Hy werklik is maar ons ook deur sy se Gees se leiding te wys wanneer ons besig is sy beeld in ons koppe te verdraai vir ons eie agenda. Dat Hy ons sal seën met ‘n onblusbare begeerte om Hom beter en beter te leer ken dat ons Hom kan aanbid vir Wie Hy is maar dat ons ook al beter kan verstaan wat dit beteken om VOLUIT vir Hom te lewe.
- Ons bid vandag vir ons regering, plaaslik en nasionaal. Vir die gelaaide politieke situasie in ons land, maar ook vir wysheid en insig vir die mense in magsposisies wat besluite maak en oplossings moet soek.
Week van Gebed 2020: Jesus is die WARE God
Eksodus 20:1-3 sê die Eerste gebod is dat ons vir God alleen moet aanbid – geen ander gode nie! Die Here het die volk uit Egipte bevry. Dit was die grootste gebeurtenis in die geskiedenis van Israel! Dit word die motivering vir die Tien Gebooie, die volk moet in dankbaarheid teenoor God sy gebooie nakom. Die Here identifiseer Homself en sê wie hier praat, wie Hy is wat hulle moet gehoorsaam.
In 1 Johannes 5:21 lees ons hierdie opdrag: “21Liewe kinders, bly dus weg van die afgode af.”NAV Maar wat is hierdie afgode? Dit gaan nie hier bloot net oor (alhoewel dit ook ‘n rol speel) die hoeveelheid tyd wat ons aan ander dinge as ons verhouding met God spandeer nie. Dit gaan oor wie ons aanbid, van wie ons lewe afhang, waarsonder ons nie kan nie. Dit gaan oor op wie/wat ons ons vertroue stel, i.p.v. om dit op God alleen te stel.
Bybelse voorbeelde van afgode sluit in: Beelde soos die goue kalf (Eks 32:1-6). Dan ook die son (Ra), maan, sterre (Jer 19:13), Nylrivier, Baäl (god van vrugbaarheid), Astarte, Dagon, ens… Daar was reeds waarsêers, besweerders, towenaars, sterrekykers, voorspellers (Dan 5:11). Die vertroue in geld en rykdom is ook reeds so oud soos die Bybel (Spr 11:28; Jak 5:1vv; Matt 6:24). Gierigheid (Ef 5:5; Kol 3:5). Ander mense, wapens, mag – Jes 31:1-3; Jer 17:5-8.
Dit voel partykeer asof hierdie afgode van die Bybelse tyd baie konkreet was en amper maklik is om uit te wys en daarom maklik sou wees om te vermy. Dit teenoor die afgode van die moderne tyd wat baie meer subtiel ‘n invloed op ons lewens het en dus moeiliker om te vermy. Maar as ons so vinnige lysie van moderne voorbeelde maak, dan kom mens gou agter dat daar eintlik baie van hulle is:
Geld, goed, posisie, mag, die rede (verstand), sterrekykers, waarsêers (palmlesers), fisiese vermoëns, ander mense (liefdesverhoudings, celebrities), politieke partye, volk, wêreldmagte, modegiere, sport, musiek, entertainment, selfone, sosiale media, tegnogie, ens… Ander godsdienste: Satanisme, Boedhisme, Hindoeïsme, ens.
Die groot krisis met enige vorm van ‘n afgod is dit steel ons tyd. Dit maak dat ons ons doel mis, dat ons kosbare tyd wat ons kon spandeer aan die liefde uitleef wat die Here van ons verwag eerder aan ander dinge afstaan. Ons spandeer soveel tyd aan die afgod dat ons nie meer die wil van die Here doen nie. Ons afgode word so belangrik dat dit belangriker is om daarmee besig te wees as om te doen wat die Here verwag. Afgode maak gewoonlik dat ons selfsugtig optree en vergeet van God en die mense rondom ons waarvoor ons moet liefwees. Dan skeep ons mense af en trap op ander om te kry wat ons wil hê. Ons raak afhanklik van ons afgode eerder as van die Here en dink dat hierdie afgodjies vir ons kan gee wat God vir ons gee – sorg, standvastigheid, betekenis, aanvaarding, veiligheid, ens.
Wat beteken dit dan om die Here Jesus as WARE God te aanbid? (Lees Filippense 3:4-11; Kolossense 3:17 en 23; 2 Korintiërs 5:15.) Omdat Jesus ons bevry het uit die mag van die sonde (soos die Here dit ook vir Israel gedoen het in Egipte) moet ons sy wil doen en Hom alleen dien. Omdat Hy God is moet ons doen wat Hy van ons vra. Ons moet van Hom alleen afhanklik wees vir dit wat ons wil hê en nodig het in die lewe. Dat Hy en dit wat Hy van ons verwag vir ons belangriker sal wees as enige iets of iemand anders in die wêreld. Dit beteken nie dat ons net soveel, of meer, tyd aan God moet spandeer as bv. aan ons gunsteling sport nie, maar dat ons in alles wat ons doen, dit vir Hom moet doen, tot sy eer, op ‘n manier wat vir Hom goed is. Dat elke sekonde wat ons spandeer, ook só sal wees dat dit is soos wat Hy dit wil hê.
GEBED:
- Dat die Here ons oë sal oopmaak vir die dinge wat ons tyd steel. Die dinge wat ons net besig hou en maak dat ons ons doel mis – om God en ons naaste lief te hê. Dat Hy ons ook dapper en wys genoeg sal maak om nie net daardie dinge te identifiseer nie, maar ook om dit af te lê. Dat Hy ons dan ook deur sy Gees sal lei om ons te wys wat dit daagliks beteken om 100% vir Hom te lewe.
- Spesifiek vir hulle wat die ergste deur die droogte getref word. Dat die Here vir hulle sal voorsien in elke behoefte en die reën op die perfekte tyd sal stuur.
Week van Gebed 2020: Jesus is God!
Kolossense 1:16-17 en Johannes 1:1-3 vertel vir ons dat Jesus van die begin af reeds daar was. Alles is deur Hom en vir Hom geskep. Hy is God self en was by die Skepping alreeds God. Net soos wat God as die Vader en die Gees alreeds by die skepping was, was die Seun ook en het alles deur Hom tot stand gekom. Dit beteken dat Hy die Almagtige God is, Hy het al die mag (vgl. Hebreërs 1:1-3).
Jesus bevestig dit self en gebruik in Johannes 8:58 presies dieselfde formule wat ons sien in Eksodus 3:14 waar God vir Moses sê wie Hy is. “Ek is wat ek is” sê Hy. Jesus kom sê hier dat Hy eintlik God is. Dieselfde God as die een wat met Moses in die brandende bos gepraat het.
Die Ou Testament het reeds lank voor Jesus se koms daarvan gepraat. Jesaja 9:5-6 vertel vir ons: Hy sal heers as die Koning van die Konings op die troon van Dawid (vgl. Matteus 1:1-17), sy Koningskap sal vir altyd bly. Hy is die Magtige God. Hierdie is ‘n baie radikale uitspraak vir die Ou Testament wat soveel klem plaas op die feit dat daar net Een God kan wees, om na iemand “anders” as “God” te verwys. Dit versterk die feit dat die Messias wat sou kom, Jesus, reeds van die Ou Testamentiese tyd al verstaan is as God self.
In Jesaja 7:14 en Matteus 1:23 lees ons van die naam “Immanuel”. Immanuel beteken “God met ons”. Jesus is waarlik God wat een van ons geword het, wat mens geword het, wat onder ons kom woon het. Dit bevestig net weer dat Hy God self is as daar in die Ou Testament so oor Hom gepraat word en die engel vir Josef die opdrag gee om Hom hierdie naam te gee.
Wat behoort ons reaksie te wees op die feit dat Jesus self ook God is? Filippense 2:9-11 en Openbaring 5:13-14 behoort ons eintlik genoeg van ‘n idee te gee. Ons moet Hom aanbid as die Ware God. Voor Hom en voor Hom alleen moet ons en die hele skepping die knie buig en Hom aanbid. Ons aanbid nie drie gode nie, maar Een God, wat Homself aan ons bekend maak as Vader, Seun en Gees. Hy kom openbaar Homself aan ons in Jesus Christus wat vir ons mens geword het. Daarom aanbid ons Hom en moet ons Hom liefhê met ons hele hart en ons hele siel en hele verstand (vgl. Matteus 22:37).
Die feit dat Jesus, God self, een van ons, ‘n mens geword het, beteken vir elkeen natuurlik baie persoonlike implikasies. Lees weer Johannes 1:14-18 en Kolossense 1:19-20. In Jesus leer ons God werklik ken. Hy ken my pyn, Hy weet waarvoor ek bang is, en juis daarom kan ek op Hom vertrou en weet dat Hy in beheer is, dat Hy alle mag het en ook my styf vashou. In Jesus kom betaal God self ons skuld in ons plek. Die prys wat ons nooit self vir ons sondes kan betaal nie, kom betaal Jesus. In Hom ontvang ons genade op genade. Deur Hom kom daar weer vrede tussen ons en God. Deur Hom het ek die Ewige Lewe.
GEBED:
1. Dat die Here Jesus Homself al meer aan ons sal openbaar. Dat ons in ons daaglikse lewens (al kan ons dit nie noodwendig eers in woorde omsit nie) al meer sal besef en beleef wat dit beteken dat Hy werklik God is en “God met ons” geword het.
2. Die droogte in ons land. Dat die Here, wat al die mag in sy Hand het, vir ons die oplossings sal wys.
Lofoffer 2019 – Dag 12
Wat is ‘dankbaarheid’? Dis ‘n moeilike konsep om te verduidelik.
Die woordeboek help ons ook nou nie eintlik nie. Om “dankbaar” te wees beteken, volgens die woordeboek, om “vol dank” te wees, of om “erkentelik vir weldade” te wees. “Dank” beteken dan die “betuiging van erkentelikheid”. Huh?! “Erkentlikheid”?!? Sy definisie help ook nie: “dankbare waardering”. Waardering begin ons al ‘n beter idee gee. “Waardering” beteken “op prys stel, hoogskat, agting”. Ag nee, dit maak mens net meer deurmekaar!
Dalk moet ons eerder ons eie ervaring van wat die beteken om regtig dankbaar te wees, hoe dit voel, na kyk om die betekenis te verstaan. Of dalk kan dit ook help om te dink aan hoe dit voel as jy iets vir iemand anders doen en daardie persoon opreg dankbaar is vir wat jy doen. Dalk verstaan ons dankbaarheid nog beter as ons eers gesien het hoe ONdankbaar iemand is vir iets wat jy moeite mee gedoen het.
Is dit genoeg om net dankie te sê? Ons word almal geleer dat “asseblief” en “dankie” die magic words is. En gewoonlik is mense redelik tevrede as jy darem net dankie sê. Maar die waarheid is dat “dankie” soms maar net ‘n woord kan bly wat mense sê en dat dit boonop ook ‘n baie leë woord kan wees. Ander kere is dit opreg en doen mense soms iets so groot dat mens nie veel meer kan doen as om net dankie te sê nie, omdat jy nooit dieselfde groot ding sou kon terug doen om so dank te “bewys” nie. Dankbaarheid kan egter nie net daai warm gevoel wees nie en moet oorgaan tot aksie. Dit moet opreg wees. Dit moet sigbaar wees.
Dink aan hoe bly dit ons maak as ons vir iemand ‘n geskenk gee wat nie net êrens in ‘n boks of op ‘n rak land nie, maar gereeld, met baie vreugde en sorg, gebruik en geniet word. Wat hulle met die geskenk doen wys waardering, sigbare dankbaarheid. Wat doen ons met dit wat God vir ons gee…?
Die Bybel gee vir ons die opdrag om dankbaar te wees. Dit is egter slegs moontlik om opreg dankbaar te wees as ons werklik besef wat ons het en besef dat dinge baie maklik baie anders kon gelyk het. Sigbare dankbaarheid gee die woordjie “dankie” ‘n voet om op te staan. As mens dankbaar is vir wat jy het, gaan jy dit wat jy het oppas. Jy gaan dink dat dit wat jy het kosbaar is en daaroor bly wees en nie die heeltyd ongelukkig wees oor wat jy nie het nie.
So moet ons ook teenoor die Here dankbaar wees. Nie net vir dit wat ons kan sien wat Hy vir ons gee en die manier hoe Hy vir ons sorg nie, maar ook vir dit wat Hy vir ons gedoen het. Deur tot sy eer te LEWE sê ons vir Hom dankie vir sy oneindige Liefde, vir die duur prys wat Hy moes betaal sodat ons kan vry wees.
Gebed: Dank die Here vir sy goedheid en grootheid. Doen iets sigbaar om vir Hom dankie te sê. Skryf dalk ‘n persoonlike lofpsalm in jou eie woorde waarin jy die Here loof vir alles wat Hy vir jou gee en doen. Dank die Here ook vir die reën wat verligting gebring het, en hou aan om voor Hom te buig vir nog en nog reën
Lofoffer 2019 – Dag 11
Die laaste element van die fees waarna ons hierdie week gekyk het vind sy oorsprong in Levitikus 23:40 wat sê:
“Op die eerste dag moet julle sitrusvrugte neem saam met palmblare en takke van digte bome en rivierwilgers, en dan moet julle sewe dae lank met vreugde feesvier by die heiligdom van die Here julle God.”
Oor die jare het praktyk dan ontwikkel dat hulle hierdie “Vier Spesies” (die drie verskillende takke en die sitroen) bymekaar gemaak het en ‘n groot deel was van die feesvieringe. Die drie takke is aanmekaar vasgebind en is saam met die sitroen in albei hande vasgehou het en dan geskud en gewaai in lof en dank aan die Here. Hulle het dit in ses rigtings geskud en gewaai – boontoe, ondertoe, noord, oos, suid en wes – en die woorde van die Hallel Psalms (Ps 113-118) gesing.
Die simboliek daaragter was dat die Here, die bron van alles, oral, in alle rigtings, teenwoordig is en dat Hy oral regeer! Die takke en vrugte was ook daar in hulle hande as die bewys dat die Here getrou is en voorsien het vir die oes.
Met hierdie beweegoffers, of wuifoffers, het die mense met hulle hele liggame en al hulle sintuie die Here geloof. Dink jouself in watse ongelooflike belewenis dit moes wees om daar in Jerusalem te kon staan tussen duisende mense wat die Here so aanbid. Die geluid en gedruis van die takke wat skud en die wind wat waai en die geur van die blare en die vrugte wat daar in die lug moes gehang het!
Dit verskil so bietjie van ons manier van aanbidding… ons is geleer om baie meer passief te wees wanneer dit kom by lof en aanbidding en danksegging. En dan voel dit soms asof die uitbundige vreugde wat ‘n kenmerk van ons dankbaarheid en lof behoort te wees, baie keer ontbreek.
Wat is dit wat ons ontvang het wat ons in albei hande kan vashou en in al die rigtings in dankbaarheid wuif voor die Here? Dalk begin dit by die vrug van die Gees, dat dit deel van ons oes is, en wanneer ons dit werklik prakties begin uitleef dit dien as ‘n beweegoffer voor die Here.
Gebed: Maak vandag ‘n jou eie lysie van “vier spesies” – vier dinge wat die Here hierdie jaar vir jou gedoen het en loof Hom daarvoor met alles wat jy is. Kom ons hou ook aan om Hom, die Skepper en Gewer van als, te vertrou en te smeek vir reën.
