Gedagte vir die dag – Verheerlik in lewe en in sterwe

In Filippense 1:20-21 sê Paulus hierdie aangrypende woorde:

Dit is my vurige verlange, en daarna sien ek uit, dat ek niks sal doen waaroor ek my sal hoef te skaam nie. Ek wil ook nou, soos nog altyd, met alle vrymoedigheid deur my hele wese Christus verheerlik in lewe en in sterwe, want om te lewe, is vir my Christus, en om te sterwe, is vir my wins.”

Ons moenie dink dat Paulus hier selfmoordneigings het nie.  Dit is juis omdat Christus vir hom alles is en sy bron van onuitblusbare blydskap is dat hy hierdie woorde sê.  In die lewe hier en nou beleef hy die vreugde en blydskap daarvan om die Here te dien en om te werk vir die verspreiding van die evangelie. Maar hy weet ook dat die heerlikheid van die ewige lewe hierdie lewe verreweg oortref omdat hy dan by die Here gaan wees.

1 Johannes 3:1-2 help ons so bietjie om hierdie houding van Paulus so bietjie beter te verstaan:

“Kyk watter groot liefde die Vader aan ons bewys het: Hy noem ons kinders van God, en ons is dit ook. En die wêreld ken ons nie, omdat dit Hom nie ken nie. Geliefdes, ons is nou reeds kinders van God. Dit is nog nie geopenbaar wat ons sal wees nie, maar ons weet dat, wanneer Jesus kom, ons soos Hy sal wees. Ons sal Hom sien soos Hy werklik is.”

Hierdie ingesteldheid van Paulus moes hom regtig onkeerbaar gemaak het.  Kan jy dink hoe hy die wagte daar in die tronk moes frustreer het. Dink jouself in…

As hulle hom dreig met die dood, dan is hy soos: “Great! Om te sterwe is vir my wins!”  As hulle dan van plan verander en nie vir hom wil gee wat hy wil hê nie en hom eerder laat lewe dan sou hy hulle maklik kon antwoord: “Great! As ek lewe kan ek voortgaan met vrugbare arbeid.” (v. 22)

As die wagte dan besluit om te laat lewe maar om die lewe vir hom nog moeiliker te maak dan antwoord hy hulle met Romeine 8:18 se woorde: “Ek is daarvan oortuig dat die lyding wat ons nou moet verduur, nie opweeg teen die heerlikheid wat God vir ons in die toekoms sal laat aanbreek nie.”

Die arme wagte het waarskynlik nie geweet watter kant toe met Paulus nie.  Dit maak absoluute sin dat Paulus in Filippense 1:13-14 sê:

Dit het daarop uitgeloop dat die hele keiserlike wag en al die ander nou besef dat dit ter wille van Christus is dat ek ‘n gevangene is. Deur my boeie is die meeste broers ook in hulle vertroue op die Here gesterk, en hulle waag dit al hoe meer om die woord van God onbevrees te verkondig.”

Paulus se onkeerbare ingesteldheid was moontlik omdat die Here Jesus sy alles was – alles in waarde oortref het.  Dit kan ook vir ons waar wees as ons daardie selfde Waarheid ons eie maak!  Dalk kan ons saam met Sint Patrick van Ierland hierdie 5de eeuse gebed bid en ons fokus weer op die Here instel:

“Ek staan vandag op met die krag van God om my te lei,
die mag van God om my regop te hou,
die wysheid van God om my te leer,
die oog van God om na my om te sien,
die oor van God om na my te luister, 
die woord van God om my te laat getuig,
die hand van God om my te beskerm,
die pad van God om vir my die koers aan te dui,
die skild van God om my te beskerm,
die leermagte van God om my te verdedig.

Wees vanoggend tot vanaand, o Here,
by my en in my.
Christus, wees agter my en voor my.
Christus, wees langs my en rondom my.
Christus, wees bo my en onder my.
Christus, wees by my in die uur van stilte én storm.
Praat met my deur die mond van ‘n vriend
en deur die oë van ‘n vreemdeling.”