Ek het op skool altyd so bietjie ongemaklik gevoel as ons voor die rugby wedstryd gebid het. En boonop was ek gereeld die gelukkige wenner wat moes bid. Natuurlik hoop en wens ons vir ‘n wen, maar hoekom sal die Here óns dan nou laat wen – die ander span bid dan nou vir dieselfde ding? So ek het maar gebid dat niemand ernstig beseer word nie, dat ons lekker sal speel en dat ons die Here ook op die veld sal eer. Maar dit is een van daai situasies waar die tekkie (die tokse) die teer tref en dit voel asof ons NOU, HIER die Here nodig het – want as ons hier amen sê is dit oorlog! Ek het eers na die tyd besef dat, veral by spesifieke skole, ons eerder vir die ref en die ouers langs die veld en die ref se veiligheid moes bid…
Dalk lê die kuns daarin om eerder te besef dat, wen of verloor, die Here altyd aan ons kant is. En dat die feit dat Hy aan ons kant is soveel meer beteken as dit waartoe ons dit baie keer wil reduseer. Daar is natuurlik oral om ons en in ons sigbare en onsigbare oorloë aan die gang, en dit het ver groter implikasies as ‘n rugby wedstryd. Maar die punt is, maak nie saak wat jou oorlog is nie, of wie jou opponent is nie – of dit mense, depressie, jyself, krisis, siekte, hartseer, watookal is – God is aan jou kant.
Dit help ons om dit te onthou en daaraan vas te hou selfs al lyk dit of ons gaan verloor, selfs al het die fluitjie geblaas en die telling wys ons hét verloor. Want jy sien, Jesus het reeds die oorwinning behaal – oor dood en sonde en pyn en lyding. Dit beteken dat ons die groter prentjie moet raaksien van God wat as oorwinnaar staan en dat “die lyding wat ons nou moet verduur, nie opweeg teen die heerlikheid wat God vir ons in die toekoms sal laat aanbreek nie.” (Rom 8:18)
Die mens en al sy vernietigende gedagtes en aksies het nie die finale sê in ons lewens nie, maar God het!
Dawid het verskeie kere in sy lewe met hierdie vrae geworstel. Dalk het hy makliker by ‘n antwoord uitgekom omdat die “span” waarteen hy ge-“speel” het telkens vir ander gode gebid het. Maar nie te min, was sy lewe gereeld in gevaar, en boonop was hy self nie altyd ewe onskuldig aan die situasies waarin hy homself bevind het nie. Ons kan egter by hom leer van om aan God vas te hou, selfs in die moeilikste omstandighede.
Lees gerus die hele Psalm 56 deur, maar hoor wat sê hy in vers 4 en 5:
Mag dit ook elke dag ons seker wete en die belydenis van ons harte wees, waarvolgens ons kan LEEF!
