Die verskuiwing wat plaasvind in vers 14 van Psalm 145 is meesterlik. Ons het nou net gelees van die Koningskap van God en dat Hy op die hoogste troon sit. Hy is dit oppermagtigste Heerser van die heersers. Daar is niemand groter as Hy nie, niemand met meer mag as Hy nie. Hy regeer. Nou lees ons in vers 14 wat hierdie magtigste van Konings doen:
Hoe wonderlik is dit nie dat ons weer hier in die Ou Testament weer so mooi beskrywing van die Evangelie kry nie! Dit is wat die Here doen. Hy, die Koning van die konings, buig af na die mens om in te gryp in ons lewens. Hy buig af om te help. Die Here Jesus kom af om te kom soek en te red die wat verlore is. Ons Here is so groot dat Hy nie net op die troon van die heelal sit nie, maar dat Hy ook elkeen help wat val. Waarlik Hy is Wie Hy sê Hy is en Hy doen wat Hy sê Hy doen!
Die Hebreeuse werkwoordvorme hier bedoel eintlik dat die Here altyd aanhou op te help en te ondersteun. Dit hou nie op nie. Die Here is helpend en ondersteunend. Aanhoudend. Sonder ophou. Aan sy liefde is daar geen einde nie!
Want sien die mens hou aan om te val. Die sorge van die lewe hou aan om te druk. Maar die Here hou aan om te help en te ondersteun.
Ons almal ken tog daardie gevoel. Dat daar dinge is wat ons bekommer, dinge is wat ons bedruk of teneergedruk maak. Dat die sorge van die lewe voel of dit te veel vir ons raak. Die Here nooi ons om met daardie sorge en swaar laste na Hom toe te kom.
So ook ken ons daardie verskriklike gevoel van dat mens geval het… hetsy deur jou eie toedoen of deur omstandighede. Dat dinge net nie reg wil loop nie. Of daardie gevoel wanneer jy weet jy het nie net geval nie, maar gefaal. Dat jy besef dat jy ‘n fout gemaak het en dat jy nie weet hoe jy dit ooit weer kan regmaak nie, of hoe jy ooit weer gaan opstaan nie.
Die Here se genade is so groot dat Hy ons ook uit daardie gevalle omstandighede ophelp. Omdat Hy afgebuig het, omdat Hy die prys betaal het, omdat Hy ons straf reeds gedra het, kan ons na Hom toe kom ook met ons grootste las, ons grootste fout – ook wanneer ons die hardste en die verste geval het.
Lees gerus weer Filippense 2:5-11. Die Here het Homself die laagste gemaak – aan die kruis gesterf – sodat ons weer kan opstaan as ons geval het. En juis daarom sal elkeen laag buig voor die Naam bo elke naam!
Mag jy vandag die Here se teenwoordigheid helpend en ondersteunend beleef.
